تفال به حافظ 23 مرداد ماه 1401

به گزارش وبلاگ نازنین، فال گرفتن از آثار ادبی، از باور های کهن این مرز و بوم است. در گذر زمان ساکنان این خاک به ادیبانی که گمان می بردند بهره ای از کلام حق دارند رجوع می شد. با این حال، اما در گذر زمان تنها تفال به حافظ در فرهنگ عامیانه ما به جای مانده است.

تفال به حافظ 23 مرداد ماه 1401

جان بی جمال جانان میل دنیا ندارد

هر کس که این ندارد حقا که آن ندارد

با هیچ کس نشانی زان دلستان ندیدم

یا من خبر ندارم یا او نشان ندارد

هر شبنمی در این ره صد بحر آتشین است

دردا که این معما شرح و بیان ندارد

سرمنزل فراغت نتوان ز دست دادن

ای ساروان فروکش کاین ره کران ندارد

چنگ خمیده قامت می خواندت به عشرت

بشنو که پند پیران هیچت زیان ندارد

ای دل طریق رندی از محتسب بیاموز

مست است و در حق او کس این گمان ندارد

احوال گنج قارون کایام داد بر باد

در گوش دل فروخوان تا زر نهان ندارد

گر خود رقیب شمع است اسرار از او بپوشان

کان شوخ سربریده بند زبان ندارد

کس در دنیا ندارد یک بنده همچو حافظ.

زیرا که، چون تو شاهی کس در دنیا ندارد

شرح لغت: این: ضمیر اشاره به نزدیک مرجع آن جانان /آن: ضمیر اشاره به دور مرجعش جان.

تفسیر عرفانی:

جان بدون دیدار یار میلی به این دنیا ندارد و هر کس جانانی ندارد، به درستی جانی ندارد. مقصود او از این شعر این است که جان هر شخص بدون اینکه تصویری از وجود یار در ضمیرش نقش بسته باشد، تمایلی به چرخ گردون ندارد. در واقع می توان گفت، کسانی که محبوبی برای خود متصور نیستند، جانی در ضمیر خود ندارند.

تعبیر غزل:

به امور ظاهری توجه مکن و فریب ظواهر دنیا را مخور! در کار های خود از کسی که دارای سیرتی پاک است، کمک بگیر. به آینده و مسائل آن فکر مکن و حال را دریاب که تنها خداوند از آینده خبر دارد. از ثروت و دارایی خود برای راحتی خود و خانواده ات بهره گیر.

منبع: فرارو

به "تفال به حافظ 23 مرداد ماه 1401" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "تفال به حافظ 23 مرداد ماه 1401"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید